66 و من كتاب له عليه السلام إلى عَبْدِاللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ وَقَدْ تَقَدَّمَ ذِكْرُهُ بِخِلافِ هذهِ الرِّوايَةِ از نامه‌هاى امام عليه السلام است كه به عبد اللَّه بن عباس نگاشته و اين نامه قبلًا به صورت ديگرى ( نامهء 22 ) آمده است . « 1 » نامه در يك نگاه اين نامه گرچه خطاب به ابن عباس است ولى به يقين همهء انسان‌ها مخاطب واقعى آن مىباشند و حاصل نامه اين است كه نبايد به امور مادى دلبستگى

--> ( 1 ) . سند نامه : در كتاب مصادر نهج‌البلاغه آمده است كه اين نامه در كتاب صفة الصفة ( از ابوالفرج ابن جوزى ) و تاريخ دمشق ( از ابن عساكر متوفاى 571 ) آمده است ( مصادر نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 461 ) و از آنجا كه اين نامه از نظر محتوا شباهت زيادى با نامهء 22 دارد ، هرچند الفاظش متفاوت است ، مداركى را كه براى آن نامه ذكر كرده‌اند براى اين نامه نيز قابل استفاده است . صاحب مصادر در نامهء 22 مىگويد : نامهء مذكور را به صورت گسترده و متواتر كسانى كه پيش از سيّد رضى و بعد از او مىزيستند در كتاب‌هاى خود آورده‌اند . از جمله كسانى كه پيش از سيّد رضى مىزيستند : نصر بن مزاحم در كتاب صفين ، مرحوم كلينى در روضة الكافى ، بلاذرى در انساب الاشراف و يعقوبى در كتاب تاريخ‌اند و بعد از مرحوم سيّد رضى گروه ديگرى نيز اين نامه را نقل كرده‌اند ( مصادر نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 234 )